خبرگزاری فارس: زنان قربانیان اصلی سایت‌های همسریابی/ هیچ سایت همسریابی مجوز فعالیت در فضای مجازی را ندارد


زنان قربانیان اصلی سایت‌های همسریابی/ هیچ سایت همسریابی مجوز فعالیت در فضای مجازی را ندارد


جوامع جدید فضا را برای ارتباطات چهره به چهره و صمیمی به حداقل کاهش داده‌اند، این مسئله که ریشه در تراکم جمعیتی و اخلاقی و وسعت و گستره زیاد شهرها دارد، پیامدهای مختلفی به‌ دنبال داشته است.



به گزارش آخرین خبر به نقل از خبرگزاری فارس ، با وجودی که پلیس فضای مجازی و سایبر چندین بار در مورد آسیب‌های ناشی از شبکه‌های اجتماعی و سایت‌های همسریابی هشدار داده و دامنه این هشدارها همچنان ادامه دارد، اما متأسفانه بازهم مشاهده می‌شود که زنان و دختران در دام شیادان فضای سایبر و سایت‌های غیرقانونی همسریابی گرفتار می‌شوند.

تغییر سبک زندگی در سال‌های اخیر در جامعه ایرانی قابل انکار نیست؛ هرچه از جامعه سنتی به سمت جامعه صنعتی و مدرن حرکت می‌کنیم رفتارها، نگرش‌ها و آداب و رسوم نیز دستخوش تغییرات می‌شود و مطمئناً در این شیوه زندگی راه‌های همسرگزینی و ازدواج نیز تابعی از شرایط سبک زندگی دستخوش تغییر می‌شود.

امروز دیگر مثل سال‌های قبل نیست که خانواده‌ها گزینه‌ای را برای فرزندان خود انتخاب کنند و از آن جا که در جامعه ایرانی حق انتخاب با خانواده پسر است و آنها به خواستگاری می‌روند، بنابراین خانواده پسر گزینه‌ای را انتخاب کرده و پس از مراسم خواستگاری و شنیدن جواب منفی یا مثبت از خانواده دختر به سایر مراسم ازدواج می‌پرداختند.

امروزه به مرور زمان و با گسترش ارتباطات و انواع و اقسام شبکه‌های مجازی دیگر این نوع از انتخاب رفته رفته به بوته فراموشی سپرده می‌شود و اکثریت دختران و پسران در فضای مجازی با همدیگر آشنا شده و به عنوان دوست اجتماعی با همدیگر در ارتباط هستند که باید در مورد آثار و پیامدهای مثبت و منفی این گونه ارتباط‌ها آسیب‌شناسی و تحلیل مناسبی صورت گیرد.

علاوه بر دوستی‌های اجتماعی کاذب در فضای مجازی، ایجاد سایت‌های همسریابی که بدون مجوز در فضای مجازی فعالیت می‌کنند باعث می‌شود جوانان بدون فهمیدن و پی بردن به هویت فرد مقابل دست به انتخاب ناشایست و نامناسب بزنند و زمانی از این اقدام خود پشیمان می‌شوند که دیگر سودی برای آنان نخواهد داشت و آنان باید خانه‌ای که قرار بود به محل آرامش و آسایش آنان تبدیل شود باید در تنهایی سر کنند و کاسه چه کنم چه کنم دستشان می‌گیرند.

سمیرا زن 21 ساله‌ای است که یک سال پیش طلاق گرفته است؛ او در سن 19 سالگی ازدواج کرده و این ازدواج نامبارک به دو سال نرسیده، از هم پاشیده است.

به گفته خودش، سمیرا و شوهرش ازدواجی از نوع پیشرفته و به قول معروف ازدواجی بر مبنای فضای مجازی داشته‌اند که بعد از 2 سال توانسته‌اند اخلاق و هویت یکدیگر را به دست آورند و در این صورت است که نتوانستند همدیگر را تحمل کرده و جدا شده‌اند.

سمیرا می‌گوید: بعد از اینکه در سن 18 سالگی دیپلم گرفتم، اوقات فراغت بیشتری داشتم، بنابراین در اینترنت سیر می‌کردم و در این فضا با پسری آشنا شدم که بعد از چند ماه حرف زدن علاقه زیادی از خود برای دیدار حضوری نشان می‌داد و در یکی از این دیدارها پیشنهاد خواستگاری را مطرح کرد و بعد با هم ازدواج کردیم و چون هیچ شناختی از خانواده‌های همدیگر نداشتیم، کارمان به اختلاف و طلاق منجر شد.

سکینه ساعدی مددکار اجتماعی در گفت‌وگو با خبرنگار فارس در تبریز با اشاره به افزایش سن ازدواج جوانان گفت: در جامعه کنونی بنا به دلایل مختلف و از جمله مهم‌ترین آنها شرایط نامناسب اقتصادی و هزینه‌های سنگین ازدواج جوانان رغبتی برای ازدواج ندارند، بنابراین وقتی یک گزینه‌ای برای ازدواج اعلام آمادگی می‌کند معمولاً دختران جوان بدون در نظر گرفتن جوانب کار و تحقیق مناسب درخواست ازدواج را می‌پذیرند.

وی افزود: طی چند سال اخیر نمونه‌های زیادی از جوانان دختر و پسر به مراکز مشاوره مراجعه کردند که چگونه می‌توان روش‌های مناسبی را برای رفتار با همسر  انتخاب کرد، چراکه این افراد بدون شناخت و تنها با توجه به معیارهای ظاهری همدیگر را انتخاب کرده‌اند.

ساعدی تصریح کرد: در حال حاضر این سایت‌های همسریابی نیز مشکل‌ساز شده‌اند؛ برخی از افراد به جهت سرگرمی در این سایت‌ها ثبت‌نام کرده‌اند، بدون اینکه توجه کنند آیا واقعاً در این سایت‌ها می‌توانند کسی را که آن سوی سیستم نشسته و با او صحبت می‌کند می‌توان شناخت یا نه؟

این مددکار اجتماعی توضیح داد: واقعاً امروز شناخت افراد و پی بردن به نیات و اهداف آنها خیلی سخت شده است، اما جوانان و خانواده‌ها می‌توانند با کمی جستجو و تحقیق از دوستان یا چند جلسه با هم دیدار و گفتگو کردن می‌توانند نسبت به همدیگر شناخت بهتری داشته باشند.

دختران جوان قربانیان اصلی سایت‌های همسریابی

وی با ذکر مثالی در مورد یکی از مددجویان خود که به همراه مادرش به مرکز مشاوره آمده بود، گفت: معمولاً در همسریابی از طریق سایت‌های همسریابی در فضای مجازی، دختران قربانیان اصلی هستند، چراکه به ندرت اتفاق می‌افتد پسری در دام پهن شده دختران قرار گیرد؛ البته چنین مواردی نیز وجود دارد، اما تعداد آنها بسیار اندک است.

ساعدی بیان کرد: این دختر جوان در صحبت‌های خود اظهار کرده است که از طریق سایت‌های همسریابی که ظاهراً غیرقانونی بود و بعدها توسط پلیس فتا بسته شده است با پسری آشنا شده که خود را آقای مهندس معرفی کرده بود و خانواده‌اش نیز به مهندس بودن او تأکید داشتند.

وی گفت: در حالی که این فرد نه تنها مهندس نبوده است، بلکه تحصیلات راهنمایی داشته و حتی به مواد مخدر شیشه نیز اعتیاد داشت و آنها بعد از ازدواج متوجه شده بودند که چه کلاهی بر سرشان رفته است.

ساعدی مطرح کرد: بنابراین باید دولت برای تسهیل ازدواج جوانان برنامه‌ها و راهکارهای اصولی اتخاذ کند تا جوانان از راه‌های غیرمشروع برای انتخاب همسر اقدام نکنند و درخواست چنین پیشنهادهایی از سوی افراد فرصت‌طلب را قبول نکرده و آن را رد کنند.

این مددکار اجتماعی تشریح کرد: با افزایش روزافزون استفاده از اینترنت در برقراری ارتباطات دوستانه، سایت‌ها و کانال‌های دوست‌یابی و همسریابی جایگاه ویژه‌ای در بین جوانان در اقصی نقاط دنیا، به ویژه کشور ایران پیدا کرده است. 

افراد جوان در این سایت‌ها به دنبال دوستانی هستند که ویژگی‌های مشابه با خودشان را داشته باشد و حتی در برخی موارد به دنبال شریک زندگی آینده خود هستند، اما غافل از اینکه تمام دوستی‌های اینترنتی جایگزین مناسبی برای آغاز یک زندگی و همراهی خوب و مشترک نیست.

 برقراری ارتباط احساسی ترفند کلاهبرداران

وی اظهار اشت: کلاهبرداران برای رسیدن به مقاصد خود این سایت‌ها را نیز مورد هدف‌گذاری قرار داده و با ترفندهای زیرکانه، ارتباط احساسی با افراد برقرار کرده و از طریق این ارتباط پول و اطلاعات هویتی افراد را مورد سرقت قرار می‌دهند.

با وجودی که پلیس فضای مجازی و سایبر همه روزه از طریق رسانه‌ها و برگزاری نشست‌های مختلف در مورد آسیب‌های ناشی از طریق شبکه‌های اجتماعی و سایت‌های همسریابی هشدار می‌دهند و افراد را از قراردادن عکس‌های خانوادگی و اطلاعات شخصی و انتشار هر گونه عکس و اطلاعات برحذر می‌دارند، اما متأسفانه باز هم مشاهده می‌شود که زنان و دختران در دام شیادان فضای سایبر و سایت‌های همسریابی گرفتار می‌شوند.

هیچ کدام از سایت‌های همسریابی مجوز فعالیت ندارند

آن چنان که سید کمال هادیانفر رئیس پلیس فتا گفته است: هیچ کدام از سایت‌های همسریابی مجوز فعالیت ندارند و ادعای آن‌ها برای داشتن مجوز کذب است و پلیس فتا در طول سالیان گذشته بارها از سوی رسانه‌های مختلف دیداری، شنیداری و مکتوب در خصوص فعالیت سایت‌های همسریابی هشدار داده است.

مسدود کردن 700 سایت همسریابی

رئیس پلیس فتا ناجا با اشاره به اینکه برخی از سایت‌های همسریابی مدعی اخذ مجوز از پلیس و تأییدیه برخی مراجع تقلید هستند، از کذب بودن این ادعاها و مسدودسازی بیش از 700 سایت در این حوزه خبر داد.

هادیانفر ضمن بیان اینکه چند سالی است شاهد فعالیت سایت‌های همسریابی در فضای سایبر هستیم و برخی از این سایت‌ها ادعا دارند که دارای مجوز از نهادها و دستگاه‌های مختلفی هستند، عنوان کرد: تا‌کنون هیچ مجوزی برای فعالیت از سوی نیروی انتظامی یا پلیس‌ فتا برای فعالیت سایت‌های همسریابی داده نشده است.

این مقام ارشد انتظامی تصریح‌ کرد: با توجه به جرائم مختلفی که از سوی این سایت‌ها علیه کاربران صورت می‌گیرد، یکی از دغدغه‌های پلیس فتا برخورد با این‌گونه جرائم و سایت‌ها است.

وی با اشاره به تشکیل پرونده‌های متعدد کلاهبرداری و هتک حیثیت مرتبط با ثبت‌نام در سایت‌های همسر‌یابی در پلیس فتا افزود: این امر خود گواه غیرقانونی بودن فعالیت سایت‌های همسر‌یابی بوده و گویای این است که این سایت‌ها با چه انگیزه‌ای فعال شده‌اند.

رئیس پلیس فتا کشور در ادامه یادآور شد: حتی برخی از این سایت‌ها پا را فراتر گذاشته و ادعا داشتند که آنها برای مشروعیت فعالیت خود در خصوص همسر‌گزینی از مراجع معظم و معزز تقلید استفتا کرده و این عزیزان بر فعالیت آنها در فضای سایبر مهر تأیید زده‌اند، در حالی که هیچ کدام از ادعاهای آنان صحیح نیست.

کسب درآمد مهم‌ترین هدف گردانندگان سایت همسریابی

این مقام ارشد انتظامی افزود: در حالی‌ که بنا‌بر استعلام پلیس فتا از دفاتر مراجع عظام تقلید ادعای کذب این سایت‌ها ثابت و مشخص شده، هدف گردانندگان سایت‌های همسریابی بیش از آنکه حل مشکلات ازدواج جوانان باشد، کسب درآمد است و برای آن‌ها اصلا مهم نیست که در این راه آبروی افراد ثبت‌نام کننده در سایت آن‌ها برود و یا برای این عزیزان از سوی مجرمانی که در این سایت‌ها ثبت‌نام کرده‌اند مشکلاتی به وجود آید.

وی با بیان اینکه برخورد با جرائم فضای سایبر بر عهده پلیس فضای تولید و تبادل اطلاعات است، گفت: پلیس فتا با هماهنگی مراجع قضایی در خصوص جرائم مشهود برخورد می‌کنند و آن دسته از جرائمی هم که به‌صورت پنهان صورت می‌گیرد، نیز در صورت شکایت به مراجع قضایی و ار‌جاع پرونده به پلیس فتا به‌ سرعت مورد رسیدگی قرار می‌گیرد تا حقی از هیچ شهروندی ضایع نشود.

 

نگارنده: معصومه درخشان

خانواده و زندگی

عوامل بي رغبتي به ازدواج در بين جوانان چيست؟

يك جامعه شناس و استاد دانشگاه بر اين باور است كه يكي از عوامل بي رغبتي به ازدواج در بين جوانان نداشتن مهارت هاي زندگي است، چرا كه ما از دبستان تا دانشگاه همه مسائل را به فرزندانمان آموزش مي دهيم غير از مهارت هاي زندگي كه بتوانند با فرهنگ هاي متفاوت و ديدگاه هاي مختلف آشنا شوند و بتوانند زير يك سقف مشكلات شان را حل كنند.


به گزارش آخرین خبر و به نقل از جوان‌آنلاين: غلامرضا عليزاده در گفت‌وگو با «جوان‌آنلاين» در خصوص دلايل بي رغبتي جوانان به ازدواج اظهارداشت:  اصولا عوامل متعددي بر ازدواج تاثير دارد كه جمع شدن اين عوامل باعث ازدواج مي شود و عدم تجميع اين عوامل باعث مي شود كه به تاخير بيفتند.

وي تصريح كرد: يكي از عوامل تاخير ازدواج جوانان در كلان شهرها و شهرهاي بزرگ مسئله مسكن است، چرا كه ما از ابتدا فرزندانمان را آموزش داده ايم كه زن و شوهر با هم مستقل زندگي كنند و اين فرهنگ دوري و دوستي كه وارد حافظه تاريخي ما شده باعث مي شود كه اگر والدين جاي بزرگي هم داشته باشند جوانان حاضر نمي شوند كه با والدين شان يا والدين همسر در يك محيط زندگي كنند چرا كه پسر نمي خواهد مثلا داماد سرخانه شود و دختر هم نمي خواهد زير نظر مادرشوهر و خانواده شوهر قرار بگيرد.


اين جامعه شناس و استاد دانشگاه ادامه داد: در حال حاضر هم خريد مسكن از توان جوانان ما خارج است و هم اجاره كردن خانه نيز در توان حتي حقوق بگيران ما در شهرهاي بزرگ نيست بنابراين عاملي مي شود كه ازدواج جوانان به تاخير بيفتد اما آنهايي هم كه ازدواج مي كنند علي رغم گران بودن اجاره مسكن بيش از يك سال به آنها اجازه داده نمي شود كه در آن مسكن سكونت كنند و طبيعتا اين ها مجبورند 6 ماه بعد وسايل شان را جمع كنند و دنبال خانه بگردند بنابراين عملا اين ها تنها 6 ماه آسايش و آرامش دارند و پس از آن بايد كفش آهنين بپوشند و از اين آژانس املاك به آن بنگاه مسكن حركت كنند تا بروند و بتوانند خانه اي پيدا كنند.


عليزاده با بيان اينكه زوج هاي جوان چاره اي ندارند كه بعد از ازدواج براي تامين مخارج خود دو شيفته كار كنند، افزود: اين زوج ها از زندگي زناشويي نه تنها چشم اندازي را كه براي خودشان تصور كرده اند حاصل نمي شود بلكه انقدر خسته و كوفته به منزل مي آيند كه حوصله گفتگو كردن با هم را هم ندارند چه برسد به اينكه دور هم بنشينند و بگويند و گل بشنوند بنابراين هر دو زود استراحت مي كنند تا فردا صبح كه بايد زود از منزل خارج شوند و به سركار روند به همين دليل ديالوگ زن و شوهرها در شبانه روز به 17 دقيقه تنزل پيدا كرده است. البته اين 17 دقيقه صحبت هاي عاشقانه و مهرورزانه نيست بلكه گذاره هاي مشكلات شان است كه به يكديگر منتقل مي كنند. 
 

وي عامل اجتماعي را يكي ديگر از عوامل عدم رغبت جوانان به ازدواج دانست و عنوان كرد:  تحصيل كردن افراد اعم از دختر و پسر كه يك مدرك دانشگاهي بگيرند، پروسه ازدواج را 4 تا 5 سال به تاخير مي اندازد و در عين حال از بعد اجتماعي از آنجايي كه دخترها به مقداري از حقوق اجتماعي خودشان در طول تحصيل آگاهي پيدا مي كنند روابطي را كه پدر و مادرانشان داشته اند بر نمي تابند و چون در اين زمينه يك تاخر فرهنگي وجود دارد بنابراين آن خواسته ها با زمينه ها و مناسبات فرهنگي با هم همخواني ندارند و در محيط خانواده ايجاد تضاد مي كند كه دامنه اش رشد مي كند و به طلاق مي انجامد.

اين جامعه شناس و استاد دانشگاه اظهار كرد: عامل بعدي عامل فرهنگي است، كساني باورها و اعتقادات، ارزش ها و هنجارهاي مشابهي ندارند، باعث مي شود كه اين تضادها در برخي زمينه ها آنقدر وسعت بگيرد كه تحمل زندگي زناشويي را سخت كند.

عليزاده ادامه داد: عامل ديگر بي رغبتي به ازدواج در بين نوجوانان و جوانان نداشتن مهارت هاي زندگي است، ما از دبستان تا دانشگاه همه مسائل را به فرزندانمان آموزش مي دهيم غير از مهارت هاي زندگي تا بتوانند با فرهنگ هاي متفاوت و ديدگاه هاي مختلف آشنا شوند و بتوانند زير يك سقف مشكلات شان را حل كنند. بنابراين چون آموزش هاي لازم را فرا نگرفته اند با كوچكترين ناملايمتي كه پيش مي آيد شروع مي كنند تا آخرين حكم را درباره زندگي اجرا كنند و به دنبال طلاق مي روند چرا كه آن را بهترين گزينه براي خود مي دانند و به دليل آن است كه مهارت هايي براي زندگي به آنها آموزش داده نشده است.


وي با بيان اينكه دخالت والدين طرفين نيز يكي از مسائلي است كه باعث مي شود هر كدام از والدين پشت سر فرزند خود صف آرايي كنند و اين مسئله هم چون به طلاق مي انجامد، باعث ترديد ديگران مي شود، گفت: چون اطرافيان طلاق ديده خود را نگاه مي كنند كه فلاني ازدواج كرد بعد 6 ماه يك سال طلاق گرفت، باعث ترس در پسرها و دخترها مي شود كه مي گويند اگر بناست ما اينگونه ازدواج كنيم و طلاق بگيريم بهتر است كه در خانه پدري مان باشيم.

اين جامعه شناس و استاد دانشگاه  تصريح كرد: به همين خاطر اين هايي كه ازدواج مي كنند درصدي از طلاق شان بيشتر است براي همين با واكنش جواناني كه ازدواج نكرده اند رو به رو مي شويم كه ترجيح مي دهند تشكيل خانواده ندهند.

عليزاده اضافه كرد: در تهران از هر چهار ازدواج يكي به طلاق مي انجامد و در محله شميرانات كه مرفه نشين هستند از هر سه ازدواج يكي به طلاق مي كشد؛ بنابراين وقتي اين آمارها را افراد مي شنوند و مي بينند مي ترسند ازدواج كنند بنابراين خود اين مسئله هم يكي از عوامل زيربار نرفتن جوانان در امر ازدواج است.

وي تاكيد كرد: علاوه بر آن وقتي مي بينند افرادي را كه ازدواج كرده اند و چقدر با سختي و مشقت زندگي را مي گذرانند، احساس مي كنند كه خانه پدري شان چقدر نسبت به آنها برايشان راحت تر است چرا كه نه پول آب و برق و گاز دارند؛ بنابراين اين مسئله هم يكي از عواملي است كه باعث مي شود افراد نسبت به ازدواج رغبت نشان ندهند و اين مسائل در مجموع دست به دست هم داده است كه افراد نسبت به ازدواج يك مقدار تمايلات شان كمتر شود و احساس كنند تنهابودن و با خانواده بودن برايشان بهتر است.

اين جامعه شناس و استاد دانشگاه ادامه داد: چون ما به ويژه در طبقه متوسط به اين افراد مسئوليت نداده ايم و هميشه خانواده ها سعي كرده اند مشكلات فرزندانشان را حل كنند بنابراين باعث شده است كه جوانان بي مسئوليت بار بيايند و كمتر مسئوليتي را قبول كنند.

خانواده و زندگی

محل تبلیغات شما